Isang tahimik na hardin ng buhangin na sinasaliksik mo sa sarili mong bilis — i-drag ang mga nakapapawi na uka sa paligid ng mga bato at hayaang simoy ng hangin ang natitira.
Walang layunin na manalo at walang matatalo. I-drag ang buhangin upang mag-ukit ng umaagos na mga tudling, ayusin ang mga bato, at panoorin ang banayad na simoy ng hangin na dahan-dahang pinapalambot ang pattern sa paglipas ng panahon.
Orihinal na laro ang Furrow, kaya wala itong sariling kasaysayang maisasalaysay. Ang mayroon ito ay angkan.
Ang tuyong hardin ng tanawin — karesansui, ang kinalaykay na graba ng mga templo tulad ng Ryōan-ji — ang halatang ninuno, at ginawang pamilyar na bagay ng maliit na bersyong pang-mesa na may maliit na kahoy na kalaykay ang ideya bago pa ito naging screen. Pareho silang may premisang tinatanggihan ng karamihan ng laro: ang pagkakalaykay ang punto, at walang tatapusin.
Ang idinaragdag ng Furrow ay pagtanggi. Patuloy na pinalalambot ng mabagal na simoy ang iyong mga uka, kaya walang ayos na kailanman pinal at walang mapananatili. Walang iskor at walang paraan upang matalo — ang pinakamalapit na kamag-anak dito ay ang mga ambient na laruan sa halip na mga puzzle game, mga bagay na ginawa upang iwanang tumatakbo.
Ang Furrow ay isang orihinal na nakakakalmang laruan sa nakakarelaks na walang-fail na genre ng mga meditative sandbox na karanasan — isang libreng laro ng browser na walang hahabulin kundi ang iyong sariling kalmado.